Windpark Westermeerwind bij Lemmer werd in juni geopend en biedt werk aan twaalf onderhoudsmonteurs van Siemens. Een van hen is Taeke van Popta (27) uit Sneek.

,,Dit is precies het werk dat ik zocht”, vertelt onderhoudsmonteur Taeke van Popta. ,,Ik wilde graag iets doen met groene energie en liever niet altijd binnen werken. Dit is ideaal, want deze locatie bij het IJsselmeer is echt prachtig!”

Wat vind je zo mooi aan deze locatie?
,,Het uitzicht. De windmolens zijn ruim honderd meter hoog en daardoor kun je ver over het IJsselmeer kijken. Je kunt de Afsluitdijk zien liggen. Daarnaast krijg je het gevoel dat je dicht bij de natuur staat. De lucht is naar mijn idee ook elke keer anders. Ik raak steeds weer onder de indruk van het uitzicht en maak altijd foto’s vanuit de turbine. Het is bovendien dichtbij huis. Andere off-shore windparken, zoals het park Gemini dat op 85 kilometerafstand van de Noorzeekust bij Eemshaven wordt gebouwd. De jongens die daaraan werken zijn standaard twee weken van huis en wonen dan op een boot. ”

Hoe bereiken jullie de windmolens?
,,Ons onderhoudskantoor staat in Lemmer en daar ligt een boot waarmee we naar de molens varen. Via een speciale trap op de boot kunnen we op het platform komen. De platforms van de windmolens zijn met opzet extra hoog geplaatst om te voorkomen dat bootrecreanten erbij kunnen komen. We willen niet dat boottoeristen de platforms gaan gebruiken om er te barbecueën. Ons bootje is eigenlijk net een soort bus. Bij elk windmolen met een storing stappen twee onderhoudsmonteurs uit.”

Heb je nooit last van hoogtevrees of claustrofobie?
,,De windmolen lijkt klein maar is van binnen best ruim. Je kunt zelfs rechtop in de wieken staan. En ik geniet te veel van het uitzicht om hoogtevrees te hebben. Bovendien wordt er bij ons alles aan gedaan om de werkomstandigheden veilig te houden. Zo zitten wij met ons harnas aan een rail vast wanneer we de steile trap omhoog gaan, en wordt het gereedschap buitenom, met een kraan, naar de turbine gebracht. Daarnaast gaan wij altijd met twee man naar een windmolen zodat we elkaar kunnen helpen in geval van nood. Er is zelfs een overlevingspakket aanwezig voor het geval we langere tijd de vaste wal niet kunnen bereiken.”

De windmolens zijn nog vrij nieuw. Is er dan wel voldoende onderhoudswerk voor jullie?
,,Met twaalf man onderhouden we zestig windmolens, waarvan 48 bij Westermeerwind. De overige windmolens zijn onshore en staan bij Lelystad, Ede, Heijningen en Dinteloord. De molens worden intensief gebruikt want ze draaien 24 uur per dag. Daar de draaiende beweging ontstaan trillingen waardoor af en toe een storing kan optreden. De windmolens worden intensief gemonitord door het hoofdkantoor in Brande, Denemarken. Bij een storing wordt de molen stilgezet en krijgen wij een melding om het probleem op te lossen.”

Hoe weet je hoe je het probleem op moet lossen?
,,Wij wisselen informatie over storingen uit met monteurs die aan andere offshore windmolens van Siemens in de wereld werken. Maar soms kom je een storing tegen die nog niet eerder is voorgekomen. Het geeft dan wel een kick als jij degene bent die dat weet op te lossen.”

Hoe kwam je erop om dit werk te doen?
,,Ik heb elektrotechniek gedaan op het mbo en was altijd al geïnteresseerd in duurzame energie. De gedachte dat je tot in lengte van dagen elektriciteit uit wind kunt halen fascineert me. Voor de meeste vacatures in de windenergie werd echter een paar jaar ervaring gevraagd. Doordat dit park nieuw was werden monteurs specifiek opgeleid door Siemens. Voor mij was dat een buitenkans. Ik ben voor trainingen onder meer naar Brande geweest waar de windmolens zijn gebouwd. Al met al duurden de opleidingen en veiligheidstrainingen een jaar, waarna we konden beginnen met het onderhoudswerk aan onshore windmolens.”

Wat vind je het mooist aan dit werk?
,,De locatie en de bijdrage die we voor het milieu leveren. Het is een mooie gedachte dat er treinen van de NS kunnen rijden op de 144 megawatt energie die met dit windpark wordt opgewekt.” Siemens heeft een onderhoudscontract van vijftien jaar voor deze molens dus ik kan hier gelukkig nog even blijven.”

Door: Geert Veldstra. Eerder verschenen in het Friesch Dagblad

Reageer op dit artikel